Opłaty za umieszczenie urządzeń w pasie drogowym Drukuj Email
środa, 16 czerwca 2010 12:01

maria_stronaNa podstawie art. 40 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zmianami, przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne zobowiązane zostały do ponoszenia opłat nie tylko za wyłączenie pasa drogowego z ruchu w celu dokonania naprawy czy też konserwacji infrastruktury

( urządzeń/ sieci) zlokalizowanej pod powierzchnią drogi, ale także do ponoszenia corocznych ( mających raczej charakter podatku ) opłat z tytułu umiejscowienia tej infrastruktury pod powierzchnią drogi. Jest to ponadto opłata, którą ponoszą przedsiębiorstwa obok corocznie płaconego od tej samej infrastruktury podatku od nieruchomości. Znacznie podraża to ceny za ścieki i wodę. Podatek od nieruchomości stanowiący 2% wartości początkowej urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych wpłacany jest na rachunek budżetu gminy a opłaty za umieszczenie urządzeń pod drogą i za wyłączenie pasa z ruchu na rachunek właściwego zarządcy drogi na podstawie decyzji administracyjnej. Można zatem stwierdzić, że tylko z samej lokalizacji urządzeń wynikają podwójne stale płacone obciążenia:

- pierwsze - za umieszczenie urządzeń pod ziemią w obrębie gminy,
- drugie - za uszczegółowienie tej lokalizacji urządzeń, tj. pod ziemią w obrębie gminy, pod drogą .

W świetle postanowień art. 38 ust. 1 ww ustawy „Istniejące w pasie drogowym obiekty budowlane i urządzenia niezwiązane z gospodarką drogową lub obsługą ruchu, które nie powodują zagrożenia i utrudnień ruchu drogowego i nie zakłócają wykonywania zadań zarządu drogi, mogą pozostać w dotychczasowym stanie. „ Od tych urządzeń, tj. urządzeń już istniejących w momencie wprowadzenia opłat, nie pobiera się stałych opłat za ich umieszczenie pod drogą. Opłaty za umieszczanie urządzeń w pasie drogowym dotyczą nowo wybudowanej inftastruktury, tj. nowych obiektów budowlanych przejmowanych do eksploatacji. Podobne stanowisko zawarte jest m. in w wyrokach NSA w Warszawie z dnia 20 listopada i 1 grudnia 2008 r. Nr II GSK 499/08 i 476/08.

Można by zatem sądzić, że opłaty w tej części będą dotyczyły małej ilości sieci. Niestety, z uwagi na zobowiązania unijne dotyczące między innymi: budowy nowych urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych i konieczności modernizacji starej sieci, w tym także wnikającą z wymiany sieci zawierających azbest, opłaty dotyczą coraz większej ilości sieci, która ulega sukcesywnemu wzrostowi.

Nowe obiekty powstaną zatem w wyniku budowy nowych odcinków infrastruktury umiejscawianych obok sieci dotychczas eksploatowanej, które zastąpią starą sieć.

W przypadku modernizacji starej sieci postanowienia art. 40 ust. 1 i 2 będą miały zatem zastosowanie.

Wątpliwości i sprzeciw pojawiają się w związku z zapisami art. 38 ust. 1 ww ustawy. Skoro stare urządzenia nie powodują zagrożenia i utrudnień ruchu drogowego, co wydaje się uzasadnione w związku z ich lokalizacją pod powierzchnią ziemii, pod nawierzchnią drogi, to po co są zatem opłaty za umieszczenie tam takich samych a nawet bardziej bezpiecznych nowych urządzeń i tym bardziej opłaty dotyczące starych zmodernizowanych sieci? Za to, że się je tam umieszcza lub modernizuje stare sieci, tj. wyłącza pas z ruchu zakłócając ruch na drodze i utrudniając zarząd drogą, ponoszone sa przecież odrębne opłaty.

Opłaty za zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót w pasie drogowym ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy urządzenia i stawki opłaty za zajęcie 1m² pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego. Podobnie ustala się opłaty za umieszczenie obiektu budowlanego pod powierzchnią drogi, przy czym stawka dotyczy okresu rocznego. Stawki ustala organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Stawki te nie mogą przekroczyć:

- 10 zł za 1 dzień zajmowania 1m² pasa drogowego w związku z prowadzeniam robót,
- 200 zł za 1 rok zajmowania 1m² pasa drogowego ( powierzchni pod drogą ) w związku z lokalizacją infrastruktury.

 Nie zawsze przedsiębiorstwa mają wpływ na lokalizację sieci, bowiem wyznaczają je często w swoich planach same gminy. Taka regulacja staje się coraz bardziej odczuwalnym źródłem zasilania budżetu zarządców dróg/ gmin, kosztem dostawców ścieków bytowych i przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych i odbiorców wody pitnej. Z uwagi na to, że urządzenia wodociągowo-kanalizacyjne są umiejscowione w ziemi pod powierzchnią drogi a w przypadku rzecywistego zajęcia pasa drogowego dla ich konserwacji, remontu czy modernizacji wnoszone są stosowne opłaty, a ponadto przynajmniej część ścieków opadowych z dróg wpływa do kanalizacji ogólnospławnej i kanalizacji deszczowej, konieczne i całkowicie uzadnione wydaje się być całkowite zwolnienie z corocznych opłat za usytuowanie infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej pod powierzchnią drogi. Tym bardziej, żadnych opozycji nie powinno wzbudzać zwolnienie z opłat za umieszczenie pod drogą urządzeń kanalizacyjnych, do których odprowadzane są wody opadowe i roztopowe z dróg. Ich dostawcą są przecież także właściciele/ zarządcy tych dróg. Tego typu opłaty stanowią bowiem koszt uwzględniany przy ustalaniu cen i stawek opłat za ścieki opadowe i roztopowe. Za usługi w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych do urządzeń kanalizacyjnych przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizactjnego płacą lub będą płacić, nie kto inny a właśnie właściciele/ zarządcy dróg.

Opracowała:
Maria Bakalarczyk
Główny Specjalista ds. Ekonomicznych IGWP

 

 

Komentarze 

 
#1 MałgorzataJ 2010-12-30 11:15
Przytoczone wyroki, dotyczą reklam przy drogach, nie urządzeń umieszczonych w pasie drogowym i niezagrażającyc h bezpieczeństwu. Pani nieprawidłowo powiązała fakty.