Promag W 300/400/500 bez ograniczeń montażowych

W gospodarce wodno-ściekowej wysoka dokładność pomiaru jest niezbędna do kontroli i optymalizacji procesu. Szereg czynników, takich jak gęsta sieć lub występujące w rurociągu przeszkody, może powodować zaburzenia przepływu, co bezpośrednio przekłada się na pogorszenie dokładności. Promag W od Endress+Hauser posiada konstrukcję „0 x DN o pełnym przekroju”, która jest niewrażliwa na takie ograniczenia. To unikalne na skalę światową rozwiązanie zapewnia wysoką precyzję i powtarzalność pomiaru bez konieczności stosowania wewnętrznego przewężenia, a co za tym idzie bez spadków ciśnienia.

• Najwyższa dokładność pomiarowa niezależnie od profilu przepływu.

• Jedyny na rynku przepływomierz elektromagnetyczny przystosowany do pracy bez odcinków prostych (0 x DN), bez wewnętrznego przewężenia czujnika oraz bez dodatkowych strat ciśnienia.

• Idealny do montażu w miejscach z ograniczoną przestrzenią zabudowy, gdzie występują przeszkody zaburzające prawidłowy przepływ lub skidy pomiarowe.

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju rozpoczęło prace nad opracowaniem i wdrożeniem innowacyjnej technologii oczyszczania ścieków „Oczyszczalnia Przyszłości”. Przedsięwzięcie to jest jednym z 8 projektów Narodowego Centrum stanowiących elementy szerszego projektu pozakonkursowego „Podniesienie poziomu innowacyjności gospodarki poprzez realizację przedsięwzięć badawczych w trybie innowacyjnych zamówień publicznych w celu wsparcia realizacji strategii Europejskiego Zielonego Ładu”, który jest realizowany w ramach poddziałania 4.1.3 Innowacyjne metody zarządzania badaniami Programu Operacyjnego „Inteligentny Rozwój”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Z założenia więc również przedsięwzięcie „Oczyszczalnia Przyszłości” wpisuje się więc w cele i założenia Europejskiego Zielonego Ładu – European Green Deal.
Wśród kluczowych działań „Europejskiego Zielonego Ładu” znajdują się:
1. maksymalizacja korzyści z efektywności energetycznej, ze szczególnym naciskiem na budynki zeroenergetyczne i plusenergetyczne;
2. wdrażanie odnawialnych źródeł energii oraz zastępowanie innych rodzajów energii i paliw przez energię elektryczną wytwarzaną z OZE (monizm energetyczny) w celu pełnego odejścia od spalania paliw kopalnych;
3. paliwa i napędy alternatywne w transporcie ze szczególnym uwzględnieniem elektromobilności, w połączeniu z systemowymi zmianami w transporcie;
4. integracja sektorów takich jak energetyka, transport i budownictwo, przy wykorzystaniu potencjału cyfryzacji;
5. gospodarka cyrkularna oraz efektywność i konkurencyjność przemysłu;
6. efektywne, zrównoważone i pochłaniające CO2 wykorzystanie biomasy.
Najważniejszym jej punktem jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku, rozumiane jako wyzerowanie emisji gazów cieplarnianych netto do atmosfery.
Natomiast przedmiotem przedsięwzięcia „Oczyszczalnia przyszłości” jest opracowanie nowych, innowacyjnych technologii dla oczyszczalni ścieków, umożliwiających rozwiązanie aktualnych problemów związanych z gospodarką wodno-ściekową oraz ochroną środowiska wodnego. Wśród głównych problemów i wyzwań jest: zagospodarowanie oczyszczonych ścieków (odnowa i odzysk wody), ograniczenie utraty pierwiastków biogennych oraz zanieczyszczenie nimi środowisk wodnych (odzysk biogenów), usunięcie ze ścieków mikrozanieczyszczeń oraz efektywne zagospodarowanie powstałych osadów ściekowych. Rezultatem prac winno być opracowanie i wdrożenie innowacyjnych technologii dla oczyszczalni ścieków, umożliwiających zastosowanie strategii gospodarki bezodpadowej tzn. wdrożenie takich technologii, które pozwolą albo na zawracanie i ponowne wykorzystanie produktów otrzymywanych w procesie technologicznym (obiegi zamknięte) albo na takie ich przetworzenie, które pozwoli na ich wykorzystanie w innych dziedzinach życia gospodarczego (produkty/półprodukty przemysłowe i/lub użytkowe).
Izba Gospodarcza „Wodociągi Polskie” zgłosiła deklarację uczestnictwa w tym projekcie.
Powołano zespół składający się z teoretyków i praktyków z przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. Dnia 17 lipca odbyło się pierwsze spotkanie w ramach dialogu technicznego.

Każde rozsądne rozwiązanie, które uda się wypracować i wdrożyć będzie krokiem do osiągnięcia celu (ciągle niezrealizowanego), jaki przyjęła Polska (w formie Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych zakładającego oczyszczanie ścieków komunalnych i właściwe zagospodarowanie powstających w ich wyniku ścieków oczyszczonych i osadów pościekowych) w momencie przystąpienia do Unii Europejskiej.
Adam Gołębiewski
Gł. specjalista ds. technicznych IGWP

Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego opracował nową metodę zagospodarowania osadów ściekowych. Co ciekawe w odróżnieniu od innych metod osady ściekowe kierowane do tego procesu mogą mieć zawartość suchej masy w granicach 20%. Opracowany w IMBiGS proces otrzymywania nowego rodzaju kruszyw lekkich polega na przeprowadzeniu syntezy termicznej co najmniej trzech różnych surowców odpadowych, w tym osadów ściekowych jako jednego z głównych składników.

Na rynku urządzeń wspomagających proces oczyszczania ścieków (podobnie jak w innych gałęziach przemysłu) trwa wyścig w produkcji rozwiązań osiągających jak najwyższą sprawność energetyczną. Trend ten widać również w segmencie mieszadeł zatapialnych. W związku ze złożonością teoretycznego opisu procesu mieszania płynu, wciąż jest tu duże pole do popisu, znacznie większe niż na przykład w przypadku pomp wirowych. Mieszadła zatapialne pojawiły się w oczyszczalniach ścieków zaledwie około 30 lat temu, pod koniec lat 80. Może to być dla niektórych czytelników zaskakujące biorąc pod uwagę to, jak bardzo są tam obecnie „zadomowione”. Firma EMU, dziś część grupy WILO, była jednym z pionierów w tej dziedzinie i od tamtego czasu stale znajduje się w czołówce pod względem efektywności procesu mieszania. Jednocześnie nadal priorytetem dla niej pozostają solidność i trwałość rozwiązań, czyli cechy pozwalające na długą i bezawaryjną eksploatację mieszadeł.

Niniejszy artykuł został zaprezentowany w 2010 roku na IV Konferencji Technicznej “Sieci kanalizacyjne i wodociągowe z tworzyw sztucznych” organizowanej cyklicznie przez Polskie Stowarzyszenie Producentów Rur I Kształtek z Tworzyw Sztucznych (PRiK).

Małe oczyszczalnie to, w rozumieniu niniejszego artykułu, obiekty obsługujące pojedynczą wieś lub osiedle, mające przepustowość rzędu 30 ÷ 100 m3/d, lub inaczej – obsługujące około 250 – 900 RLM. Obiekty takie nieraz funkcjonują w technologii mocno uproszczonej lub nie dającej gwarancji pełnego oczyszczania ścieków. Tymczasem można je wykonać jako zespoły w pełni profesjonalne, wyposażone w mały reaktor przepływowy osadu czynnego.

 

Od kilku lat bardzo dużo mówi się o zaletach picia kranówki. Jednak konsumenci ciągle jeszcze mają ogromną barierę psychologiczną przed rezygnacją z kupowania wody w plastikowych butelkach. Na rynku pojawia się coraz więcej innowacyjnych rozwiązań i produktów, które mają zmienić te przyzwyczajenia.
Konsumenci najczęściej kupują wody reklamowane jako te płynące prosto z górskich źródeł i pełne minerałów. Po dokładnym przeczytaniu składu okazuje się jednak, że woda ta wcale nie różni się, a czasami posiada mniej składników mineralnych niż kranówka. Wyprodukowanie 1 litra wody w butelce wiąże się z emisją ok. 1 kg CO2 do atmosfery, czyli mniej więcej tyle, ile wytwarza samochód osobowy, pokonując 6 kilometrów trasy, dodatkowo woda butelkowana jest o wiele droższa. Największym jednak problemem jest zalewająca nas fala plastikowych butelek po wodzie.
Walka ze stereotypami nie jest łatwa, dlatego w ostatnim czasie bardzo dużo mówi się o zaletach kranówki, organizowane są kampanie informacyjne i społeczne. Szuka się również innych, ciekawych rozwiązań, które sprawią, że konsumenci zaufają bezpiecznej i zdrowej kranówce.
Dlaczego boimy się pić wodę z kranu?
Dane dostępne na rynku oraz badania ankietowe przeprowadzone przez Agatę Łobaczuk, absolwentkę Wydziału Form Przemysłowych krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, wskazują, że wśród odbiorców wody istnieje duża bariera psychologiczna przed spożywaniem kranówki. Obawiamy się bakterii i szkodliwego wpływu chloru, poddajemy pod wątpliwość stan instalacji.
Przekonanie konsumentów do picia kranówki nie jest proste. Pracują nad tym przedstawiciele wielu branż, także tych pozornie z wodą niezwiązanych. Agata Łobaczuk, absolwentka Wydziału Form Przemysłowych krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w ramach swojej pracy magisterskiej opracowała projekt naczyń z kamionki, przeznaczonych do używania i spożywania wody z kranu.
– Od starożytności znany jest sposób przedłużania świeżości produktów spożywczych przez trzymanie ich w srebrnych naczyniach lub zanurzanie w nich monet. W celu dowiedzenia tej metody przeprowadziłam badania na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie pod okiem mikrobiologa, specjalisty od nanostruktur srebra – dr. Marka Ostafina. Spędziłam parę tygodni w laboratorium, sprawdzając, czy nanocząsteczki srebra dodane do szkliwa używanego w ceramice wciąż posiadają wiruso-, bakterio- oraz grzybobójcze właściwości. Pierwszym krokiem było przygotowanie płytek z docelowego materiału o wymiarach 500 x 500 mm. Następnie w laboratorium przygotowano trzy mieszaniny szkliwa z nanostrukturami srebra o różnym stężeniu: 500, 1000 i 2000 ppm, aby sprawdzić, które rozcieńczenie będzie odpowiednie do użycia w projekcie. Kolejnym etapem było pokrycie 15 płytek każdym rodzajem szkliwa o każdym stężeniu ppm, tzn. w sumie 45 płytek. Dodatkowo trzeba było wykonać 15 płytek kontrolnych, czyli takich, które nie zawierają w sobie nanostruktur, są pokryte samym szkliwem i są odniesieniem w badaniach do poszczególnych płytek z nanocząsteczkami. Na tak przygotowanych płytkach została przeprowadzona cała analiza mikrobiologiczna na bakteriach saccharomyces cerevisiae i escherichia coli. Wyniki są zadowalające – pomimo umieszczenia nanostruktur w szkliwie cząsteczki wciąż posiadają bakteriobójcze właściwości – opowiada Agata Łobaczuk.
Ładne i praktyczne
Naczynia zostały zaprojektowane tak, aby przede wszystkim były praktyczne. – Założyłam, że odbiorca będzie mógł swobodnie ustawiać oraz użytkować poszczególne obiekty – mówi autorka projektu. W skład zestawu wchodzą: zakrywany, 1,5-litrowy dzbanek (pokryty od wewnątrz szkliwem z nanostrukturami srebra), konewka do podlewania roślin, 2 kubeczki, wyciskarka do cytryn, zakrywany pojemnik oraz drewniana taca z deską. Cały zestaw został wykonany z bolesławieckiej kamionki w Zakładach Ceramiki Artystycznej w Bolesławcu. Można je bezpiecznie myć w zmywarce.

Małgorzata Massel
specjalista ds. public relations IGWP

 

Matreiał ukazał się w Piśmie branżowym Izby Gospodarczej "Wodociągi Polskie" nr 4(56)/2018 

Zachecamy do zakupu najnowszego  kwartalnika

20180926 145221W numerze m.in.:

  1. Targowy zawrót głowy
  2. Rozmowa z Joanną Kopczyńską
    zastepcą prezesa Wód Polskich.
  3. Postepowanie w przedmicie zatwierdzania
    taryf- wybrane zagadnienia.
  4. RODO a przedsiebiorstwa wod - kan.

Nawet w najbardziej suchych miejscach na Ziemi w powietrzu znajduje się odrobina wilgoci, a praktyczny sposób jej wydobycia może być kluczem do przetrwania. Teraz naukowcy z MIT udowodnili, że taki system ekstrakcji może działać.

Nowe urządzenie, oparte na koncepcji, którą zespół zaproponował po raz pierwszy w zeszłym roku, zostało przetestowane w terenie w bardzo suchym powietrzu w Tempe w Arizonie, potwierdzając potencjał nowej metody. Naukowcy twierdzą, że nadal trwają prace nad zwiększeniem skali tego procesu.


"BioKer" to opracowane na Uniwersytecie Łódzkim lekkie kruszywo otoczone biopolimerem, dzięki któremu można usuwać zanieczyszczenia fosforanowe ze środowiska wodnego, stymulować wzrost mikroorganizmów, bądź wspomagać wzrost roślin w uprawach bez użycia gleby.

Obiekty technologiczne oczyszczania wody i ścieków, aby mogły realizować zadania w ramach Smart Cities, nie mogą już być traktowane w sposób konserwatywny. Dotychczasowe podejście polegające na traktowaniu ich jako oddzielnych elementów struktury miejskiej, realizujących wydzielone zadania, musi ulec zmianie tak, aby obiekty te były projektowane i eksploatowane jako silnie zintegrowane elementy jednej struktury zarządzanej i eksploatowanej dla utrzymania lub podnoszenia jakości życia mieszkańców bez nadmiernego obciążania środowiska.

Wyszukiwanie

Nasze szkolenia

Materiały zabezpieczone

Materiały dostępne po wpisaniu hasła